vrijdag 21 maart 2008
Tijden van afscheid
Op 20 maart begon de astronomische lente, per definitie het begin van nieuw leven. Toch werd het nieuws de laatste dagen vooral gevuld met doden.
Vaarwel Chantal Sébire. Ik kende je niet, maar ben blij voor jou. De Française leed aan een ernstige vorm van gezichtstumor, maar mocht niet sterven van de rechter. Toch is ze de dag voor de lente gestorven.
Vaarwel Hugo. Ik kende je wel, maar eigenlijk niet. Er is geen verdriet van mij, alleen dat van België blijft over. Bruggeling Hugo Claus mocht in tegenstelling tot Chantal wel het tijdstip van zijn dood kiezen, enkele uren voor de Française, op 19 maart.
Vaarwel An, Camila, Madeline en Tosca. Ik kende jullie niet persoonlijk, maar er is wel het gemis en veel verdriet. Op 15 maart namen we samen met jullie familie en de school afscheid, nadat jullie een week eerder, op 8 maart, veel te vroeg werden weggenomen uit jullie gezinnen, werk, school. Jullie wilden, in tegenstelling tot Chantal en Hugo, nog niet weg, maar totaal onverwacht moesten jullie toch gaan.
Om het met de woorden van de kinderen te zeggen: Hopelijk blijven jullie verder leven in de harten van jullie geliefden.
Labels: actualiteit
gepost door veeveebee | 21:44
| 0 reacties
zondag 2 maart 2008
Die Neue Neue Deutsche Welle
De term “Duitse muziek” deed mij vroeger in het beste geval denken aan klassieke muziek zoals van Beethoven, en in het slechtste geval aan Duitse schlagers en Tiroler muziek. Later kwam daar, aan de goede kant, nog Nena bij. (Sommigen zullen ook nog aan Rammstein denken, maar ik ben er nog niet over uit of dit een voorbeeld van het beste geval dan wel van het slechtste geval is.)
Natuurlijk was er in het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw sprake van Die Neue Deutsche Welle (NDW), de nieuwe Duitse golf zeg maar, of dus: New Wave. Bekende vertegenwoordigers van die NDW waren inderdaad Nena, Nina Hagen, Falco en D.A.F.
Het voordeel echter van te werken in een Duits bedrijf is dat je ook in aanraking komt met zaken die je anders misschien (waarschijnlijk) zou missen. Zo heb ik dus de nieuwe Duitse muziek ontdekt.
De drie grootste Duitse groepen van het moment zijn wat mij betreft “Wir Sind Helden”, “Juli” en “Silbermond”, en wel in die volgorde.
De muziek van “Juli” ligt wel beter in het gehoor dan van de drie anderen. Zelf noemen ze hun muziek alternatieve pop, maar wat het ook is, van de drie verkopen zij het meeste. Ze hebben twee uitstekende albums uitgebracht, Es ist Juli, goed voor meer dan een miljoen verkochte exemplaren, en Ein neuer Tag, al meer dan 400,000 keer verkocht.
De Berlijnse groep Wir Sind Helden wordt beschouwd als de meest invloedrijke. Ze hebben drie albums uit, waarvan de laatste, Soundso, niet meer in de lijn ligt van de vorige twee. Soundso (spreek uit “So und so”) is een meer experimentele plaat geworden, alhoewel er nog veel singles uit gehaald zijn.
Silbermond is dan weer meer een rockgroep dan popgroep, alhoewel die definities niet eenduidig zijn.
Wir Sind Helden met “Nur ein Wort”. De clip is een imitatie van Bob Dylans video van “Subterranean Homesick Blues”.
Wir Sind Helden met “Von Hier an Blind”. Ook de albumhoes is in de Kuifje-achtige klare lijn getekend. De figuren uit de clip zijn uiteraard de bandleden. De groep heeft deze song trouwens ook in het Engels, Frans en het Japans gebracht.
Juli met “Geile Zeit”.
Juli met “Die Perfekte Welle”, een song die overigens in Duitsland van de radio geband werd na de tsunami in Zuid-Oost Azië (de song gaat over “de perfecte golf”...)
En van Silbermond tenslotte nog “Das Beste”. Deze song is niet representatief voor de rest van het album, wat een stuk ruiger is dan deze single.
gepost door veeveebee | 22:36
| 0 reacties
Toeristen en inboorlingen
Januari is een uitstekende maand om naar Rome te gaan. Of bij uitbreiding: om het even welke toeristische plaats in het noordelijke halfrond. Er zijn dan immers niet veel toeristen die het zicht op de monumenten kunnen verpesten. En wat is er leuker dan een foto te nemen zonder mensen die in de weg staan?
Maar zelfs in januari is dit zo goed als onmogelijk. Er zijn altijd wel een paar toeristen, en als die er niet zijn, zijn er nog altijd de “inboorlingen”. Gelukkig is de techniek er nog om ons te helpen.
Onderstaande zwart/wit foto is uiteraard bewerkt (de Nikon D70 neemt alleen kleurfoto's). Dat is niet het enige dat veranderd is.
Natuurlijk zijn bijvoorbeeld de contrasten aangepast — altijd leuk bij een blauwe lucht met wolken erin. Maar er is meer.
Kijk eens goed naar de foto. Zie je waar er nog aan gewerkt is? Nee? Ik ga je helpen. Beweeg je muis eens over de foto. Je ziet dan het origineel. Haal dan je muis weer weg om de bewerkte versie te zien. Zie je het nu? Inderdaad, die on-Romeinse auto is weggereden... (tenminste als je Javascript aanstaat). Kun je nagaan wat iemand die goed is in Photoshop er mee zou kunnen doen.
Labels: fotografie, rome
gepost door veeveebee | 21:24
| 0 reacties