Brugsche krabbels
Pater Tillo
Ik zie hem nog rijden op z'n fiets, een oud zwart geval. Een vrouwenfiets, want pater Tillo droeg z'n paterskleed ook buiten op z'n fiets. Zijn skapulier waaide in de wind als hij passeerde. Maar ik zie hem vooral nog staan langs de kant van de weg, met zijn duim omhoog. Autostop doen.
Heel de streek - wat zeg ik? - heel de provincie kende pater Tillo, de liftende pater. Want hij deed autostop in zijn paterskleed. Ten eerst droeg hij altijd zijn pij en ten tweede hielp dat om sneller meegenomen te worden. En dat wist pater Tillo, want in al zijn aandoenlijkheid was hij ook leep genoeg. En kwaad als hij niet meegenomen werd. Dan stak hij zijn vuist omhoog en murmelde iets tussen zijn tanden. Hij murmelde altijd wel iets tussen zijn tanden, ook op de fiets: een gebedje of een vloekje of een commentaartje.
Iedere vijf weken kwam hij bij mij thuis. Veel tijd had hij niet, want hij moest ook nog schuin over de straat binnenspringen: die mensen kende hij ook, nog van als dat mevrouwtje een klein meisje was. Vijf minuten bleef hij. Maar hij rammelde vanalles af: een zinntje Grieks - want hij las alledagen de bijbel in het Grieks - met de vraag of ik dat verstond, ook een grapje en altijd ook de vraag: Is moeder thuis? Hij zij niet: Is je vrouw thuis? Nee: Is moeder thuis? En altijd vroeg hij: waar zijn de kinderen? En als ze klein waren, moesten ze zich komen tonen voor een kruisje en een kusje. En dan rammelde hij weer iets tussen zijn tanden over de heiligen waar hij nu weer over geschreven had. Maar zo snel, dat je niet kon volgen. Zoals zijn mis: in twintig minuten, preek inbegrepen, was de dienst voorbij. Niemand die kon volgen. Hij vloog door z'n mis zoals met z'n fiets door de stad.
Pater Tillo was een echte flamingant, van de ouderwetse soort. En voor de Franse taal was hij niet al te veel. Op een keer zei hij: «Frans, dat is toch maar een vuile taal, want al het krapuul van Frankrijk spreekt Frans» Jamaar, zei ik, in Vlaanderen spreekt al het krapuul wel Vlaams. Dat dat niet hetzelfde was, zei hij, er was toch veel meer krapuul in Frankrijk.